1. məntiqi pozitivizm metodologiyasının ardıcıl tətbiq olunduğu subyektivist əxlaq nəzəriyyəsi. əxlaqi mühakimələrin və terminlərin tətqiqi zamanı onların bilavasitə təcrübədə yoxlanıla bilmədiyini müəyyən edən emotivistlərin fikrincə həmin mühakimələr və terminlər özlərində heç bir informasiya daşımır, mənadan məhrumdur, buna görə də nə həqiqət, nə də yalandırlar. əxlaqi mülahizələrin əhəmiyyəti xalis emotiv xarakterə malikdir, yəni guya danışanın emosiyalarının ifadə edilməsinə və dinləyicinin də bu cür emosiyalara və müvafiq hərəkətlərə meylləndirilməsinə xidmət edir. emotivismə görə insanların əxlaqi mövqelərinin fərqi fərdi və qrup emosiyalarının fərqi ilə tamamlanır. buradan belə bir nəticə çıxarılır ki, hər bir əks əxlaq istənilən nöqteyi-nəzərdə durmaqda azaddır, bir-birinə əks əqidələr bir-birlərinə zidd deyil. buna görə də müəyyən fikirlərin sübut edilməsi və digərilərinin təkzib edilməsi rasional deyil, sırf psixoloji tərzdə şüuraltı təlqin yolu ilə həyata keçirilir. emotivism nihilist və skeptik əxlaq nəzəriyyəsidir. əxlaqi mövqeyin seçilməsində fərdin mütləq azadlığını əsaslandırmağa çalışan bu nəzəriyyə mahiyyət etibarilə davranışda və əxlaqi əqidələrdə özbaşınalığa haqq qazandırır və eyni zamanda əxlaqi mövqeni həqiqətən müstəqil və şüurlu seçmək qabiliyyətindən fərdi məhrum edir.